กลับมาอีกครั้งสำหรับการเขียนบล็อกของผู้หญิงคนนึง

บล็อกนี้เต็มไปด้วยเรื่องราวของคนที่เคยรัก มาครั้งนี้มาเขียนถึงคนรักคนใหม่ แต่สุดท้ายเรื่องราวต่างๆก็ซ้ำๆเดิมๆ

ผู้ชายคนนี้เค้าเข้ามาในชีวิตเราในฐานะของเพื่อนคนนึงเท่านั้น ทั้งเราและเค้าเริ่มรู้จักกันโดยไม่ได้มาจากความรัก เค้าเปนคนที่เพื่อนเราชอบ และเราก้อบังเอิญไปรู้จักด้วยเท่านั้นเอง ตลอดเวลาที่เราชอบคนเก่าของเรานั้น เราก้อมีเค้าคนนี้นี่แหละเปนที่ระบายในบางเรื่อง ในฐานะของผู้มีประสบการณ์ด้านความรักมาก่อน ทั้งๆที่เรากะเค้าก้อไม่ได้สนิทกานเท่าไหร่ แต่ปรึกษากันไปกันมาดันมาชอบเค้าซะเอง เค้าเปนคนที่ใส่ใจรายละเอียดของคนรอบข้างดีนะ แต่ไม่รู้ว่าเค้าเปนแบบนี้กับทุกคนรึป่าว เรื่องบางเรื่องที่เราเล่าให้ทั้งคนที่เราเคยชอบและเค้าฟัง เชื่อมั้ย คนที่เราชอบเค้าจำมันไม่ได้เรย แต่คนๆนี้เค้ากลับจำได้ มันทำให้เราประทับใจเค้าโดยไม่รู้ตัว เวลาเราไม่สบาย เค้าก้อมักถามถึงอาการ ถามว่ากินข้าวรึยัง กินยารึยัง ดึกแล้วไปนอนได้แล้วนะ ฟังแล้วมันดูอบอุ่นจิงๆ ทำให้รู้สึกว่ายังมีคนที่เปนห่วงเราอยู่ เค้ากะเรามีอะไรที่ชอบเหมือนกานหลายอย่าง ทั้งเรื่องเพลงที่ชอบฟังในช่วงนั้นๆ สีที่ชอบ เรื่องสุนัข และอื่นๆอีกมากมาย เค้าเปนคนไม่ชอบโอ้อวด ไม่หลงตัวเองเหมือนผู้ชายคนเก่าที่เราชอบ เวลาเจอเค้าก้อเปนฝ่ายทักก่อน เค้าส่งยิ้มให้ทีไร ใจแทบละลายทุกที มีครั้งนึงคุยกานทางเอม เค้าออกแนวจะชวนเราดูหนัง ถามเรามาว่าดูหนังเรื่องนี้รึยัง เราก้อยังไม่ได้ดู เค้าบอกกันว่าเรื่องนี้สนุก เพื่อนๆเราไปดูกันหมดแล้ว เราไม่รู้จะดูกะใครดี แหม!!!พูดซะอ้อมค้อม จะชวนก้อบอกมาเหอะ แต่สุดท้าย...ก้อไม่ชวน เราเคยลองชวนครั้งนึง ก้อไม่ว่างต้องไปตีกอล์ฟ เรื่องกอล์ฟคงจะสำคัญสำหรับเค้ามาก แต่ตอนนั้นเราก้อไม่แคร์เท่าไหร่ มาวันนี้เราจะไปดูหนังอีกครั้ง นึกถึงเค้าเรยส่งข้อความไปชวน ไอเราก้อรอทั้งคืน ตื่นเช้ามาก้อรออีก ก้อไม่ส่งข้อความตอบกลับอีก จะโทรหาก้อกลัวจะดูเหมือนวิ่งไล่ตามเค้ามากเกินไป เมื่อกี้นี้ก้อเจอในเอม เราก้อรอดูอยู่ว่าจะทักมามั้ย ดีนะที่ทักมา ไม่งั้นเราคงโกรธยาวถึงปีใหม่ แต่ละคำถามที่ถามในเอม เราว่าอย่าถามมาจะดีกว่า ยิ่งทามให้รู้สึกแย่ ทามเหมือนไม่เหนข้อความที่เราส่งหา คุยสองสามคำแล้วออกจากเอมไป ยิ่งคิดยิ่งเศร้า

ไอติม---ความทรงจำ

posted on 30 Nov 2008 10:15 by fern10

ตัดใจไม่ไหว ทิ้งเทอไม่ลง

ไม่รู้ฉันเปนอะไร

เพียงแค่คิด หัวใจก้อสั่นหวั่นไหว

ตอนนี้เพลงนี้คงเหมาะกะตัวเราเองที่สุด ( เพลงอาจจะเก่าไปแล้วก้อตาม )

คอยย้ำเตือนตัวเองมากี่ครั้งว่าให้ตัดใจจากเค้า แต่ก้อทามไม่ได้สักที เราลบรูปเค้าที่เรามีทั้งหมด เจอเค้าในเอมก้อไม่ทัก ไม่โทรหรือส่งข้อความหาอีกแล้ว เราอดทนทามอย่างนี้มาหลายครั้ง แต่ก้อมาตบะแตกอีกจนได้ สองสามวันก่อนเราเจอเค้าในเอม แล้วก้อทักเค้าไป นี่เปนจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์อีกครั้ง

วันนั้นหลังจากที่คุยกันในเอมได้แปบนึง ( เพราะเราทักเค้าไปตอนที่เค้ากำลังจะออกจากเอม ) เราก้อได้รับข้อความอัติโนมัติจากเบอของเค้าว่า

ฉุกเฉิน ค่าโทรหมด รบกวนโทรกลับด้วย

เราก้อตัดสินใจอยู่นานว่าจะโทรดีมั้ย เพื่อนเรามันบอกว่า เวลาตัดใจต้องค่อยๆตัด อย่าตัดซะทีเดียว แล้วเราก้อรู้ตัวเองดีว่า เรายังตัดใจจากเค้าไม่ได้ เรยตัดสินใจโทรไปหาเค้า

โทรปุ๊บ ก้อรับปั๊บ รวดเร็วทันใจจิงๆ พอเค้ารับสาย เราก้อได้ยินเสียงกีต้าร์ เราถามเค้าว่าเสียงอะไร ( ทั้งๆที่รู้อยู่แล้ว---มันคงไม่ใช่เสียงกลองหรอก เหอะๆ ) จากนั้นเค้าก้อเล่นเพลงให้เราฟังอยู่หลายเพลง นี่เปนครั้งแรกที่มีคนมาเล่นกีต้าร์ พร้อมกะร้องเพลงให้เราฟัง ที่จิงมันเหมาะกะคนที่เปนแฟนกานทามให้กาน แต่เรากะเค้าอยู่ในฐานะอะไรกันแน่

ละเลย

รออยู่ตรงนี้

รักเทอไปทุกวัน

หมดชีวิต ( ฉันให้เทอ )

ใกล้

Unloveable

เพลงเหล่านี้ถูกถ่ายทอดออกมาจากเค้า ฟังแล้วก้อเคลิ้มไปเรย พอร้องเพลงจนเหนื่อย ก้อเรยมานั่งคุยกานต่อ เค้าเล่าเรื่องราวของเค้าตั้งแต่ประถมยันปัจจุบัน เหอะๆ คุยเก่งชะมัด แบบนี้แล้วเราจะตัดใจได้ยังไง เวลาผ่านไปเกือบชั่วโมงครึ่ง เค้าก้อชวนเราไปกินไอติม ตอนนั้นเราก้อยังไม่ได้ตอบตกลง เพราะกลัวเค้าจะผิดนัดอย่างที่เคยเปนมา เพราะเราไม่มั่นใจในตัวเค้า....เพราะเรากลัวจะต้องเสียใจอีก แต่เราก้อพยายามไม่พูดอะไรที่จะทามให้มันเสียบรรยากาศหรอกนะ

วันต่อมา

เจอเค้าในเอมอีกครั้ง เค้าถามซ้ำเรื่องไปกินไอติมด้วยกัน จะว่าเราใจง่ายก้อตามใจ เราตอบตกลงเค้าไปแล้ว ก้อนะ...ครั้งนึงในชีวิต เราก้ออยากได้ทามอะไรกะคนที่เราชอบบ้าง ถึงจะเจ็บ แต่ก้อยอม ( ดูโง่ไปมั้ย )

และแล้วก้อถึงวันที่เราไปกินไอติมด้วยกาน

บรรยากาศอาจไม่ได้หอมหวานเหมือนคนรัก แต่เราก้อมีความสุข ขอบอกว่า ตื่นเต้นมากกกกก

เค้าเลี้ยงไอติมเรา เราเลี้ยงค่ารถเค้า.....คนเราก้อมีการเกรงใจ ให้เค้าเลี้ยงฝ่ายเดียวได้ไง

ที่สุดๆของวันนี้ก้อคือ ตอนนั่งอยู่บนรถนี่แหละ

ปกติเราเปนคนใส่แว่น เค้าเคยบอกให้เราลองเปลี่ยนไปใส่คอนเทคบ้าง แต่เราก้อมิได้ทามหรอก ตอนนั่งอยู่ในรถมีจังหวะนึงเราถอดแว่นออกมาเช็ด

จ๊ากกกกก จ้องหน้าเราทามไมเนี่ย ด้วยความตกใจจึงพูดเสียงดุออกไป

เรา : อะไร

เค้า : อยากเหน

บ้าสิ อยากเหนก้อไม่ต้องตั้งใจมองขนาดนี้ก้อได้ คนมันเขินเปนนะเว้ย

ถึงจุดหมายปลายทางแล้ว แค่เวลาชั่วโมงนึงของการอยู่ด้วยกาน แต่มันก้อทามให้เรามีความสุขไปได้ทั้งวัน

ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาทั้งหมดของเรากะเค้า สิ่งต่อไปนี้เปนสิ่งที่เราจะเก็บเอาไว้เปนความทรงจำดีๆ หลังจากนี้คงต้องตัดใจจิงๆสักที

ลูกบาส+ที่ห้อยมือถือ+ใบค่าย+เสียงเพลงจากกีต้าร์+ไอติม=ความทรงจำดีๆ

ป.ล.วันนี้เค้าห้อยที่ห้อยมือถือที่เราเคยทามให้มาด้วย ดีใจจังที่ยังไม่ทิ้งมันไป

edit @ 30 Nov 2008 10:50:32 by Strange Girl

สุดท้ายก้อ...

posted on 11 Nov 2008 12:49 by fern10

ไม่ได้มาอัพบล็อกนานแล้ว อันที่จิงต้องบอกตรงๆว่าไม่อยากเข้ามาบล็อกนี้อีก เพราะบล็อกนี้มีแต่เรื่องราวของคนที่เรารัก....แค่ชอบดีกว่า อย่ารักเรย

เราตั้งใจที่จะตัดใจจากเค้า พยายามเล่นตัวไม่คุยด้วยก่อน พยายามจะไม่สนใจ แต่สุดท้าย....เราก้อทามไม่ได้

สุดท้าย....เราก้อใจอ่อนกะเค้าอีกแล้ว

ช่วงหลายวันมานี้ เค้าต้องมาซ้อมบาสที่ร.ร.เราทุกเช้า ก่อนถึงห้องเรียนเรา เราก้อต้องผ่านโรงยิมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ขนาดหลีกเลี่ยงที่จะเดินไม่ได้ แล้วคิดว่าเราจะหลีกเลี่ยงหัวใจตัวเองไม่ให้ชอบเค้าได้หรอ

แล้ววันนึง

สุดท้าย...เราก้อต้องชวนเพื่อนมายืนดูเค้าซ้อมบาสจนได้ ( ไม่กล้ามาดูคนเดียวอ่ะ ต้องชวนเพื่อนมาด้วย ) เราคิดว่าเค้าคงเห็นเราแหละ เพราะทั้งโรงยิมมีผู้หญิงอยู่แค่ 2 คน นั่นคือเรากะเพื่อน เหอะๆ....แต่ก้อมาดูแค่วันนั้นวันเดียว พอวันอื่นๆดูฟ้าฝนจะไม่เปนใจให้เรามาดูเค้า ฝนตกไม่หยุดตั้งแต่กลางคืนถึงเช้า เรยติดแหงกอยู่ที่ห้องเรียน มาดูบาสไม่ได้ TT

หลายวันก่อน ( ย้อนให้ )

เค้าให้เราทามแบบทดสอบค่ายวิทย์ เพราะอยากไปเข้าค่าย ( ทั้งๆที่ติดมา 2 ค่ายแล้ว---แล้ว 2 ค่ายนั้นเราก้อช่วยเค้าเหมือนกาน ) ตอนนั้นตั้งใจว่า เราจะไม่ช่วยเค้าอีกแล้ว จะไม่ช่วยอีก

แล้ววันนี้

เราก้อปริ๊นแบบทดสอบนั้นออกมาจากคอม แล้วทามแบบทดสอบนั้นทันที เหอะ บ้าไปแล้วมั้ยเรา ไม่เข้าใจจิงๆ จะทามให้เค้าทามไม การบ้านตัวเองยังไม่เสดเรย ยังจะไปทามอะไรให้คนอื่นอีก

แต่แค่นี้ยังบ้าไม่พอ....เรา Message ไปหาเค้า แล้วบอกเค้าว่า

ในเมื่อทุกคนมีสมองไว้คิด

มันจึงไม่ผิดใช่มั้ย

เพราะเรื่องที่ฉันคิดมากกว่าเรื่องใด

คือ...คิดถึงเทอ

บอกแล้วว่าเรามันบ้าแค่ไหน ทามแบบนั้นรู้ทั้งรู้ว่าคงไม่มีอะไรดีขึ้น อาจจะทามให้มองหน้าไม่ติดก้อได้ แต่หัวใจมันเรียกร้อง หัวใจมันบอกว่าคิดถึง ถ้าทามตามเสียงหัวใจสักครั้ง คงไม่ผิดใช่มั้ย

edit @ 11 Nov 2008 13:50:18 by Strange Girl